Witamy na Forum Płaska Ziemia

Witaj! Logowanie Rejestracja


Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Fizyka Kwantowa (Niematerialny Fizyczny Świat)
#1
FIZYKA KWANTOWA (Niematerialny Fizyczny Świat)
 
   

Przez wieki dominujący zachodni światopogląd był budowany na materialistycznym, mechanicznym modelu Isaaca Newtona - zegarowego Wszechświata złożonego z oddzielnych cząstek materii współdziałających zgodnie z precyzyjnymi fizycznymi prawami i istniejący w obiektywnych wymiarach przestrzeni i czasu. Ten model od dawna opisywał naszą wielo-aspektową rzeczywistość, ale coraz częściej od odkryć Einsteina i miażdżących-paradygmatów implikacji fizyki kwantowej, świat Newtona po cichu znika i jest zastępowany przez bardziej duchową naukę.

   

"Do dzisiaj, biologia i fizyka służyły poglądom za które odpowiada Isaac Newton, ojciec współczesnej fizyki ... Te, w swej istocie, stworzyły światopogląd odrębności. Newton opisał materialny świat jako pojedyncze cząstki materii podążające za pewnymi prawami ruchu w przestrzeni i czasie - wszechświat jako maszyna ... Świat Newtona mógł być praworządny, ale ostatecznie był samotnym, opuszczonym miejscem. Świat się rozwijał, jako jedna ogromna skrzynia biegów, bez względu na to, czy byliśmy obecni, czy nie ... Nasz własny wizerunek stał się jeszcze bardziej ponury dzięki dziełu Karola Darwina. Jego teoria ewolucji jest życiem, które jest przypadkowe, drapieżne, bezcelowe i samotne. Bądź najlepszy lub nie przeżyj. Jesteś tylko ewolucyjnym wypadkiem ... Te paradygmaty - świat jako maszyna, człowiek jako maszyna do przetrwania - doprowadziły do technologicznego opanowania wszechświata, ale niewielkiej prawdziwej wiedzy o jakimkolwiek centralnym znaczeniu dla nas. Na poziomie duchowym i metafizycznym doprowadziły one do najbardziej desperackiego i brutalnego poczucia izolacji. Nie zbliżają nas też do zrozumienia najbardziej podstawowych zagadnień naszego bytu: jak myślimy, jak zaczyna się życie, dlaczego chorujemy, jak jedna komórka zamienia się w pełni ukształtowaną osobę, a nawet tego, co dzieje się z ludzką świadomością, gdy umieramy." -Lynne McTaggart,"The Field: The Quest for the Secret Force of Universe "(XXIV-XXV)

   

Mechaniczny, matematyczny model Newtona jest atrakcyjny z jego przestrzegającą prawo, przewidywalną strukturą, ale wielokrotnie nie opisuje on szerokiej gamy zjawisk, które "fizyka klasyczna" jest zmuszona zaprzeczyć lub zignorować. Należą do nich rzeczy takie jak świadomość, efekt obserwatora, problem pomiaru, zasada nieoznaczoności Heisenberga, nielokalność i splątanie kwantowe, dwoistość cząstek/fal, bilokacja, telepatia, psychokineza, jasnowidzenie, przewidywanie, doświadczenia poza cielesne, doświadczenia z pogranicza śmierci , duchy, uzdrowienie szamańskie/duchowe, akupunktura, efekt placebo, psychoneuroimmunologia i wiele innych anomalii, które są sprzeczne z klasyczną fizyką i zostaną zbadane w nadchodzących rozdziałach.

   

„Światopogląd, który został zmieniony przez odkrycia współczesnej fizyki, został oparty na mechanicznym modelu wszechświata Newtona. Ten model stanowił solidne ramy klasycznej fizyki, to była rzeczywiście najbardziej potężna podstawa, która wspierała, niczym potężny kamień, całą naukę i zapewniała solidną podstawę naturalnej filozofii przez prawie trzy stulecia. Scena wszechświata Newtonowskiego, na której miały miejsce wszystkie zjawiska fizyczne, był przestrzenią trójwymiarową klasycznej geometrii euklidesowej. To była absolutna przestrzeń, zawsze w spoczynku i niezmienna. W słowach Newtona, ‘Absolutna przestrzeń, we własnej naturze, bez względu na wszystko, co zewnętrzne, pozostaje zawsze podobna i nieruchoma.’ Wszystkie zmiany w fizycznym świecie zostały opisane w kategoriach odrębnego wymiaru, zwanego czasem, który ponownie był absolutny, nie miał związku z materialnym światem i płynnie przechodził z przeszłości przez teraźniejszość do przyszłości. Newton mówił ‘Absolutny, prawdziwy i matematyczny czas sam w sobie i ze swej natury płynie równomiernie, bez względu na cokolwiek zewnętrznego.’"
-Fritjof Capra, "The Tao of Physics" (55)


   

Pierwsze kroki z dala od fizyki Newtona przyniosły teorię względności Einsteina, pokazującą, że Newton był w błędzie w swoim poglądzie o absolutnej przestrzeni i absolutnym czasie. Zamiast tego okazało się, że zarówno przestrzeń, jak i czas są relatywistycznymi, wzajemnie powiązanymi koncepcjami, które teraz są bardziej właściwie określane jako "czaso-przestrzeń". Jak napisał fizyk Mendel Sachs, "Prawdziwą rewolucją, która przyszła z teorią Einsteina. . . było porzuceniem idei, że układ współrzędnych czaso-przestrzeni ma obiektywne znaczenie jako oddzielna jednostka fizyczna. Zamiast tego pojęcie teorii względności zakłada, że współrzędne przestrzeni i czasu są tylko elementami języka, który jest używany przez obserwatora do opisu jego otoczenia." Einstein pokazał, że przestrzeń i czas nie są absolutnymi strukturami z niezależnym z założenia istnieniem jak klasyczna fizyka głosi. W rzeczywistości przestrzeń i czas są relatywistyczne i subiektywne, są poglądami metafizycznie umiejscawiającymi je podporządkowane umysłowi/świadomości postrzegającemu je! Mistyczne implikacje tego odkrycia są ogromne i zostaną szczegółowo omówione później, ale najpierw sprawdźmy, czy w ogóle żyjemy w "materialnym" wszechświecie. Co odkryła nowoczesna fizyka na temat atomów, tych tak zwanych cegiełek budujących materię?

   

"Przez dwa tysiące lat uważano, że atomy są małymi solidnymi kulkami - modelem wyraźnie wywodzącym się z codziennych doświadczeń. Następnie, jak fizycy odkryli, że atomy składają się z bardziej elementarnych, sub-atomowych cząstek (elektronów, protonów, neutronów i tym podobnych), model przeniósł się do jednego centralnego jądra otoczonego przez orbitujące elektrony - znowu model oparty na doświadczeniu. Atom może być mały, o średnicy zaledwie jednej miliarda cala, ale te cząstki subatomowe są wciąż sto tysięcy razy mniejsze. Wyobraź sobie jądro atomu powiększone do wielkości ziarna ryżu. Cały atom byłby wtedy wielkości stadionu piłkarskiego, a elektrony byłyby innymi ziarenkami ryżu pływającymi po trybunach. Jak ujął to Brytyjski fizyk z początku XX wieku Sir Arthur Eddington, "materia jest w przeważającej mierze upiornie pustą przestrzenią" - aby być nieco bardziej precyzyjnym tam jest 99,9999999% pustej przestrzeni." -Peter Russell, "From Science to God"

Jak coś, co stanowi 99,9999999% pustej przestrzeni, może być uważane za budulec materii? I co jest podstawową "rzeczą" wszechświata, jeśli nie jest to materia? Jeśli prawie nie ma substancji w naszym pozornie solidnym, namacalnym świecie, co powoduje iluzję? Niemiecki fizyk Hans-Peter Dürr stanowczo zauważał: "Materia nie jest zrobiona z materii." Więc z czego jest zrobiona?

   

"Na początek, to co postrzegamy jako ‘fizyczne’ i ‘solidne’, to coś innego. Nauka mówi, że to, co widzimy jako ‘formę’ - ludzie, budynki, krajobraz itd. - składa się z atomów. W porządku, ale kłopot z teorią ‘solidnego świata’ polega na tym, że atomy nie są stałe. Co więcej, są one w zasadzie puste. Jak coś, co nie jest solidne, może tworzyć solidne środowisko? Nie może. Atomy składają się z elektronów krążących wokół jądra (protonów i neutronów), ale są to tylko proporcje, które opowiadają historię. Atomy to ponad 99% pustej przestrzeni dla naszej ludzkiej rzeczywistości, ale są one opisywane jako podstawowe elementy budulcowe materii - tak, ‘solidnej’ materii."  -David Icke, "The David Icke Guide to the Global Conspiracy" (34)

   

"Zbadaj każdą część pomieszczenia. Ściany są wykonane z drewna. Co sprawia, że drewno jest tym, czym jest? Konfiguracja komórek drewna istnieje jako rejestr zdarzeń, a każda z tych komórek nie może istnieć bez konfiguracji molekuł. Podobnie jak każda molekuła składa się z atomów, tak każdy atom zawiera elektrony, protony i neutrony. Każda cząsteczka atomowa składa się z kwarków itd. Itd. Itd. Wszystko można podzielić na części. Nawet jeśli w jakiś sposób znaleziono ‘rzecz’, której nie można było rozłożyć, to ona nadal miałaby części, ponieważ jakby ich nie miała, to nie mogłaby być użyta do tworzenia bardziej złożonych rzeczy. Wszystko, co ma zasięg przestrzenny, wymaga, aby miało przód, tył, kształt - różne części. Na poziomie atomów odległość od jednego atomu do drugiego w stosunku do średnicy jądra atomu jest ‘astronomiczna’. Więcej jest pustki w atomach tworzących ścianę pomieszczenia niż jest materiału! I dotyczy to całej materii. Cała materia to głównie pustka ... Tym co przeszkadza twojej dłoni, na przykład, w przechodzeniu przez ścianę, nie jest tym, że tam na drodze jest jakaś ‘rzecz’ lub ‘rzeczy’ (atomowe), ale bardziej dlatego, że istnieje atomowe pole energetyczne, które zapobiega przechodzeniu atomom ręki przez atomy ściany." -Aaron GL Adoni, "Gnoza Kali Yugi" (137)

   

Stary pogląd był taki, że materialny wszechświat oddzielony przez przedmiotową przestrzeń i czas oraz mechanizm zegarowy działającą pod stałymi prawami, ewoluował w złożoności aż do świadomości (zdolności do doświadczania) tajemniczo uzewnętrznionej przez pierwszą kiedykolwiek samoświadomą jednostkę (obecnie "żyjącej") materii. Jednak żaden naukowiec nie może wyjaśnić, jak coś tak złożonego jak życie i świadomość, nasz złożony niematerialny wewnętrzny świat myśli, emocji, odczuć i percepcji mógł kiedykolwiek powstać z czegoś tak prostego, jak przypadkowe interakcje fizycznej materii. Żadna biologiczna, chemiczna, elektryczna, magnetyczna lub inna taka ilościowa, jakościowa formuła nie jest w stanie wyjaśnić jak świadomość mogła powstać z samych fizycznych interakcji nie-doświadczających, nie-żyjących, nieświadomych cząstek materii.

   

"Wiele procesów z pewnością wydaje się być możliwych do wytłumaczenia w przybliżeniu pojęć mechanistycznych, redukcjonistycznych. Ale ponieważ fizycy coraz głębiej zagłębiają się w naturę rzeczywistości, odkrywają, że nie można jej zrozumieć w kategoriach mechanistycznych. Mechanizm zakłada, że istnieją oddzielne obiekty, które reagują ze sobą w określony, przyczynowy sposób. Ale to nie jest rzeczywistość, w której żyjemy. Rzeczywistość kwantowa jest holistyczna i jako każda próba zbadania jej poszczególnych elementów da niepełny obraz. To tak, jakby badać atomy wewnątrz żołędzia, w celu zrozumienia pojawienia się liści na dębie - drewniane ćwiczenie."
-
Dean Radin," Entangled Minds" (222)

   

Na przykładzie wody widzimy przykład tego, jak coś może jednocześnie być cząstką i falą. Jeśli oddzielisz kroplę wody od oceanu, to będzie to niezależna, odrębna cząstka o określonej lokalizacji. Jednak wrzuć tę samą kroplę wody do oceanu i staje się ona częścią integralnej, niezróżnicowanej fali bez określonej lokalizacji. Z punktu widzenia poszczególnych cząsteczek H2O nic się nie zmienia, niezależnie od tego, czy jest kroplą czy falą oceanu. Rozróżnienie fala/cząsteczka pochodzi od nas, od świadomych obserwatorów, co prowadzi nas do kolejnego pytania: w eksperymencie z podwójną-szczeliną, w jaki sposób cząstka "wie", czy druga szczelina jest otwarta czy nie? Dlaczego działa jak cząstka gdy jedna szczelina jest otwarta, ale działa jak fala gdy dwie szczeliny są otwarte?

"Jedynym wyjaśnieniem jest to, że drugie otwarcie w jakiś sposób zmusza elektron do poruszania się, jak gdyby był falą ... Aby to zrobić, elektron musi w jakiś sposób spostrzec, że drugie otwarcie istnieje i stało się dostępne. I tu właśnie wkracza rola świadomości. Ponieważ zakłada się, że elektron tak naprawdę nie ‘wie’ niczego w najprawdziwszym znaczeniu tego słowa, jedynym źródłem świadomości jest osoba obserwująca eksperyment. Wniosek jest taki, że wiedza o tym, że elektron ma dwie możliwe ścieżki do przejścia, jest w umyśle obserwatora i że świadomość obserwatora decyduje o tym, w jaki sposób elektron się porusza."
-Gregg Braden,"The Divine Matrix" (72-3)

Wygląda na to, że cząsteczki same w sobie są w jakiś sposób świadome szczelin albo świadomość naukowców informuje cząsteczki. Tak czy inaczej, dzieją się tutaj dwie zadziwiające rzeczy, które podbudowują podstawy klasycznej fizyki. Po pierwsze, fotony, elektrony i wszystkie kwanty wyrażają jednocześnie właściwości obu, cząsteczek i fal. Po drugie, kwanty są zasadniczo świadome i / lub czytają nasze umysły! 

   

Laureat Nagrody Nobla, fizyk Niels Bohr, był wynalazcą Modelu Budowy Atomu Bohra, który można znaleźć w każdym podręczniku fizyki/chemii ze szkoły średniej, przedstawiający atom jako miniaturowy układ słoneczny z centralnym jądrem otoczonym przez pasma elektronów. To on stworzył ten model atomu, z którym wszyscy jesteśmy tak zaznajomieni, jednak sam wiedział, że ten model był nieprawidłowy już na podstawowym poziomie. Napisał: "Pojedyncze cząsteczki materii są abstrakcjami, ich własności można definiować i obserwować tylko poprzez ich interakcje z innymi systemami." Innymi słowy, żaden atom lub cząstka sub-atomowa nie ma wyizolowanego, odrębnego istnienia. Żadna cząstka materiału nie ma niezależnych właściwości ani lokalizacji w odróżnieniu od innych. Na poziomie atomowym i sub-atomowym żadna "rzecz" nie jest oddzielona od każdej "rzeczy" - istnieje tylko Jedno pole pulsującej energii, które składa się na cały fizyczny wszechświat. Zostało ono nazwane Eter, Pole, Pole Kwantowe, Pole Zerowe i wiele innych nazw, wszystkie odnoszące się do tej istotnej, energicznej Jedności. Tak więc, nie tylko klasyczna fizyka Newtona była błędna w odniesieniu do absolutnej przestrzeni i czasu, ale błędne było to, że wszechświat składa się z oddzielnych cząstek materii. 

"Ten świat oddzielności powinien był zostać zniszczony raz na zawsze przez odkrycie fizyki kwantowej na początku XX wieku. Kiedy pionierzy fizyki kwantowej zajrzeli w samo serce materii, byli zdumieni tym, co zobaczyli. Najdrobniejsze kawałki materii nie są nawet materią, tak jak wiemy, nawet nie tworzą czegoś, ale czasami jedną rzecz, a czasami coś zupełnie innego. A co dziwniejsze, często są one wieloma możliwymi rzeczami w tym samym czasie. Ale co najważniejsze, te cząstki subatomowe nie mają znaczenia w izolacji, ale tylko w związku ze wszystkim innym. W swej najbardziej żywiołowej postaci materia nie może zostać podzielona na samodzielne małe jednostki, ale jest całkowicie niepodzielna. Możesz zrozumieć wszechświat jako dynamiczną sieć wzajemnych połączeń. Rzeczy pozostające w kontakcie pozostają zawsze w kontakcie przez całą przestrzeń i cały czas. Rzeczywiście, czas i przestrzeń same wydają się być arbitralnymi konstruktami, nie mającymi już zastosowania na tym poziomie świata. Czas i przestrzeń, jakie znamy, faktycznie nie istnieją. Wszystko, co widać, o ile można zobaczyć, to jeden długi krajobraz tu i teraz." -Lynne McTaggart,"The Field: The Quest for Secret Force of Universe"(XXV)

   

Wszyscy znają słynną formułę Einsteina E = MC2, co oznacza, że energia = masa x prędkość światła do kwadratu. To, czego rzadko nas uczą, to implikacji tego równania. E = MC2 pokazuje, że materia i energia to tak naprawdę dwie różne formy tego samego. Formuła Einsteina i fizyka kwantowa obydwie potwierdziły, że cała materia jest po prostu energią drgającą z małą częstotliwością. Oznacza to, że energia, Jedno niezróżnicowane pole kwantowej energii punktu zerowego, jest pierwotną rzeczywistością; Tak zwana "pusta" przestrzeń, "solidna" materia i "oddzielne" formy, są tylko subiektywnymi interpretacjami Jednej leżącej u podłoża energii. Jak sam Albert Einstein powiedział: "Możemy zatem uważać materię za konstytuującą się przez obszary przestrzeni, w których pole jest wyjątkowo intensywne ... Nie ma miejsca w tym nowym rodzaju fizyki zarówno dla pola jak i materii, ponieważ rzeczywistość to jest tylko pole."
Jak stwierdzono w znakomitym filmie dokumentalnym o fizyce kwantowej, What the Bleep Do Know "Kiedy nie patrzysz, są fale możliwości. Kiedy patrzysz, są cząstki doświadczenia."

   

"Te dynamiczne wzory, czyli "wiązki energii", tworzą stabilne struktury jądrowe, atomowe i molekularne, które budują materię i nadają jej makroskopowy, solidny aspekt, dzięki czemu wierzymy, że jest ona wykonana z jakiejś materialnej substancji. Na poziomie makroskopowym pojęcie substancji jest użytecznym przybliżeniem, ale na poziomie atomowym nie ma już sensu. Atomy składają się z cząstek, a te cząstki nie są wykonane z jakichkolwiek materialnych rzeczy. Kiedy je obserwujemy, nigdy nie widzimy żadnej substancji; obserwujemy dynamiczne wzorce, które ciągle się zmieniają w jeden - ciągły taniec energii." -Fritjof Capra,"The Tao of Phiscs"(203)

"To, co jest prawdziwe, zależy od tego, czy patrzę i w jaki sposób patrzę. To nie jest tylko pytanie filozoficzne. Możemy to zobaczyć w eksperymentach." -Anton Zeilinger, fizyk kwantowy

   

"Związki przyczynowo-skutkowe nie utrzymują się już na poziomie subatomowym. Stabilnie-wyglądające atomy mogą nagle, bez widocznej przyczyny, doświadczyć wewnętrznych zakłóceń; elektrony, bez powodu, wybierają przejście z jednego stanu energetycznego do innego. Kiedy spojrzysz bliżej na materię, to nie jest to nawet materia, ani jedna solidna rzecz, którą możesz dotknąć lub opisać, ale cały szereg nieśmiałych jaźni, wszystkich przedstawianych w tym samym czasie. Zamiast wszechświata pewności statycznej, na najbardziej podstawowym poziomie materii, świat i jego relacje są niepewne i nieprzewidywalne, stan czystego potencjału, nieskończonej możliwości." -Lynn McTaggart „The Field: The Quest for the Secret Force of the Universe" (10-11)

„Fizyka kwantowa oblicza tylko możliwości, ale jeśli to zaakceptujemy to wtedy pojawia się pytanie, kto/co wybiera między tymi możliwościami, aby dostarczyć faktyczne wydarzenia doświadczenia? Więc bezpośrednio i natychmiast widzimy, że świadomość musi być w to zaangażowana." -Amit Goswami Ph.D., „What the Bleep Do We Know?"

   

Jeśli podstawowa jedność energii we wszechświecie istnieje jako "nieskończone cokolwiek z możliwości", i to jest świadomość, która wybiera i doświadcza wszelkich przejawów nieskończonego wszystkiego, wtedy wydawałoby się, że świadomość jest o wiele bardziej fundamentalna i pierwotna niż klasyczna fizyka. Jeśli świadomość jest tym co zmienia fale możliwości w cząstki doświadczenia, to jak świadomość może być jakąś wyłaniającą się własnością materialnego wszechświata? "Materialny wszechświat" jeszcze nie istnieje, bez istniejącej niematerialnej świadomości mającej to doświadczenie!

"Doktryna, że świat składa się z obiektów, których istnienie jest niezależne od ludzkiej świadomości, okazuje się być w konflikcie z mechaniką kwantową i faktami ustalonymi eksperymentalnie."  -Fizyk Bernard d'Espagnat, Scientific American, 1979

W swoim artykule Nature Magazine z roku 2005, The Mental Universe, profesor fizyki Johns Hopkins Dr. R.C. Henry bez ogródek zaleca, abyśmy "przebrnęli" i zaakceptowali logiczną konkluzję, że "wszechświat jest niematerialny - umysłowy i duchowy". W tym samym artykule fizyk z Cambrigde Sir James Jeans powiedział: "Strumień wiedzy zmierza w kierunku nie-mechanicznej rzeczywistości; wszechświat zaczyna wyglądać bardziej jak wspaniała myśl niż wielka maszyna. Umysł już nie wydaje się przypadkowym intruzem w królestwie materii. . . powinniśmy raczej wychwalać go jako stwórcę i gubernatora sfery materii."

"Materia nie jest tym, za co od dawna ją uważaliśmy. Dla naukowców materia zawsze była uważana za coś w rodzaju tego, co ostateczne w tym, co statyczne i przewidywalne ... Lubimy myśleć o przestrzeni jako pustej i materii jako stałej, ale w rzeczywistości nie ma jakiekolwiek materii. To zupełnie nieistotne ... Najbardziej solidną rzeczą, jaką można powiedzieć o całej tej niematerialnej sprawie - jest to, że jest bardziej jak myśl - jest jak skoncentrowana informacja." -Psycholog/Psychiatra Dr Jeffrey Satinover, "What the Bleep Do We Know?"

   

Brytyjski astrofizyk Sir Arthur Eddington powiedział, że "fizyka jest nauką o strukturze świadomości. ‘Rzeczy’ świata to umysły." Nawet laureat Nagrody Nobla, fizyk kwantowy, Max Planck, "ojciec" fizyki kwantowej, przed swoim odejściem w 1947 roku, przyznał: "Jako człowiek, który całe swoje życie poświęcił najbardziej jasnej - prowadzącej nauce, do badania materii, mogę powiedzieć wam że w wyniku moich badań nad atomami, tyle że: nie mają znaczenia jako takiego! Cała materia pochodzi i istnieje tylko dzięki mocy, która wnosi cząsteczki atomu do wibracji i utrzymuje ten malutki układ atomu ... Za tą moc musimy przyjąć istnienie świadomego i inteligentnego Umysłu. Ten Umysł jest matrixem wszelkiej materii."

"Tymi słowami Max Planck, ojciec teorii kwantowej, opisał uniwersalne pole energii łączące wszystko w stworzeniu: Boski Matrix. Boski Matrix jest naszym światem. Również jest wszystkim w naszym świecie. To my i wszystko, co kochamy, nienawidzimy, tworzymy i doświadczamy. Żyjąc w Boskim Matrixie, jesteśmy jako artyści wyrażający nasze najskrytsze pasje, lęki, marzenia i pragnienia poprzez esencję tajemniczego kwantowego płótna. Ale jesteśmy płótnem, a także obrazami na płótnie. Jesteśmy farbami, a także pędzlami. W Boskim Matrixie jesteśmy pojemnikiem, w którym wszystkie rzeczy istnieją, mostem pomiędzy stworzeniami naszego wewnętrznego i zewnętrznego świata oraz lustrem, które pokazuje nam, co stworzyliśmy." -Gregg Braden,"The Divine Matrix" (Indroduction)
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości